Si e gjeti rrugën për në burgun e Ballshit kënga ikonike e Krishtlindjes “Stille nacht”. Një histori që bën bashkë emra të mëdhenj të artit dhe letrave shqipe si Mehdi Prodani, Lukë Kaçaj, Nikollë Dakaj dhe Zef Pllumi, që, në Shqipërinë paradoksale të diktaturës komuniste, dhjetorin e vitit 1978, ndodheshin në burg.
Nga Maksim Rakipaj
Dhjetor 1978, po afronin festat e fundvitit. Në kampin e Ballshit, me gjithë mjerimin e burgut, ndihej një lloj gëzimi e shprese në sytë e të burgosurve. Pata njohur artistin Mehdi Prodani atje, kitarsti më i mirë në Shqipëri, vëllai i kompozitorit Agim Prodani. Meqë i kisha rënë kitarës dikur, rast më të mirë nuk kishte për të mësuar sadopak nga mjeshtri i madh në kohën e lirë; Mehdiu u tregua i gatshëm menjëherë. Unë e njihja solfezhin, kështuqë ai e kishte më të lehtë të më ndihmonte. Më shkruante pjesë të ndryshme, në fillim më të lehta dhe unë ushtrohesha në një kthinë ku një ish-prift i heshtur, punonte për riparimin e librave të vjetër të bibliotekës së kampit. Kur i kërkova leje për t’u ushtruar atje ku ai punonte, prifti ngriti pak kokën, më pa dhe më bëri shenjë me kokë, po. Pa folur një fjalë. Shkoja atje pothuaj çdo ditë. Porfesor Nikollë Daka më tha, se ish-prifti quhej dom Zef Pllumi. Në kamp ishte edhe një artist tjetër me përmasa botërore, basi Lukë Kaçaj. Më pëlqente ta dëgjoja edhe kur fliste Lukën, sidomos kur i fliste ortakut të lojës së dominosë me atë zë të thellë basi “Jahooo…”, dridheshin xhamat e dritareve nga zëri i Lukës. Një ditë, Luka këndonte nën zë “Stille nacht”…unë dhe Mehdi Prodani e dëgjonim të hipnotizuar…
-Mehdi, të lutem ma shkruaj këtë, dua ta mësoj…
-Patjetër, më premtoi ai.
Me fletën e muzikës në dorë shkova te kthina e dom Zef Pllumit. Punova disa orë. Më në fund, më doli mirë, realizova edhe “campanella”-t që më kish shënuar Mehdiu…
I paharruari Zef Pllumi, që dëgjonte pa lëvizur, për herë të parë më foli: - Bravo djalë! Ktë kangë, ma të bukrën në botë kushtue Krishtlindjeve, e ka ba nji prift fshati, muzikën ja ka pas shkrue msuesi i atij fshati të vogël diku në Austri…
-Gëzuar Krishtlindjet! – i thashë me zë të ulët…
-Falemners, gëzuar edhe ty, falemners edhe një herë për muzikën.
Marrë nga libri “I mbijetuar (Gjallë pas mbytjes së anijes)”, i Maskim Rakipaj, botim i “dy Lindje dhe dy Perëndime, Elbasan 2018.
Imazhi: Felix Mittermeier, Pexels.com
Në rast se keni dijeni mbi krime, viktima apo ngjarje që lidhen me periudhën e komunizmit në Shqipëri, klikoni këtu për ta publikuar në arkivën tonë.